การคำนวณขนาดลวดสลิงสำหรับเครนเหนือศีรษะโดยไม่ต้องใช้ตาราง — สูตรคำนวณอย่างรวดเร็วสำหรับวิศวกรภาคสนาม

เมื่อคุณอยู่ในสถานที่ก่อสร้างหรือในการประชุมโครงการ และมีคนถามว่า “ฉันต้องใช้ลวดสลิงเครนเหนือศีรษะขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าใดสำหรับน้ำหนัก X ตัน?” คุณอาจไม่มีมาตรฐาน GB/T 20118 หรือ ISO 2408 อยู่ในมือ บทความนี้จึงนำเสนอสูตรคำนวณอย่างรวดเร็วโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สำหรับลวดสลิงเครนเหนือศีรษะคลาส 6×19 และ 6×36 ซึ่งเป็นสองตระกูลที่ครอบคลุมการใช้งานยกของเครนมากกว่า 90% วิธีการนี้ได้รับการตรวจสอบแล้วกับตารางมาตรฐาน GB/T 20118-2017 โดยมีขอบเขตความคลาดเคลื่อนภายใน 2%

1. กำหนดค่าตัวประกอบความปลอดภัยของเชือกลวดเครนเหนือศีรษะ

ปัจจัยด้านความปลอดภัยคืออัตราส่วนของแรงดึงขาดต่ำสุดของเชือกต่อภาระใช้งานทั้งหมด

สำหรับการยกของทั่วไปด้วยเครื่องมือไฟฟ้า ให้ใช้ค่า 5 หรือ 6 เป็นค่าเริ่มต้น หากต้องยกของโดยให้บุคลากรเข้าถึง หรือยกของเหนือโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญ ให้ใช้ค่าที่สูงขึ้น

2. ระบุประเภทของลวดสลิงสำหรับเครนเหนือศีรษะ

คลาส A — หน้าสัมผัสเชิงเส้น (เหมาะสำหรับงานยกของด้วยเครน)

ลวดตัวนำแบบ 6×19 และ 6×36 มีการจัดเรียงลวดภายในแต่ละเส้นให้สัมผัสกันตามแนวเส้นลวดแทนที่จะเป็นจุด ทำให้กระจายแรงเค้นได้สม่ำเสมอยิ่งขึ้นและมีอายุการใช้งานที่ยาวนานกว่า ลวดตัวนำชนิดนี้เป็นตัวเลือกมาตรฐานสำหรับกลไกยกของเครน

โครงสร้างทั่วไป: 6×19S-FC, 6×19S-IWRC, 6×36WS-FC, 6×36WS-IWRC, 6×17S, 6×21S, 6×21F, 6×26WS, 6×19W, 6×25F, 6×31WS, 6×29F, 6×37FS, 6×41WS, 6×46WS, 6×49SWS, 6×55SWS

ประเภท B — ผู้ประสานงานหลัก (การสมัครระดับรอง)

มีให้เลือกสองแบบคือ แบบ 6×19 เมตร และแบบ 6×37 เมตร เส้นลวดจะไขว้กันที่จุดต่างๆ ทำให้เกิดจุดรวมความเค้นและมีความต้านทานต่อความล้าต่ำ ส่วนใหญ่ใช้สำหรับเชือกยึดแบบคงที่และงานเสริมอื่นๆ

โครงสร้างทั่วไป: 6×19M-FC, 6×19M-IWRC, 6×37M-FC, 6×37M-IWRC

3. สูตรคำนวณเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างรวดเร็วสำหรับการเลือกขนาดลวดสลิงของเครนเหนือศีรษะ

สำหรับลวดสลิงเกรด A ที่มีแรงดึง 1770 MPa และแกนใยไฟเบอร์ ซึ่งเป็นรูปแบบลวดสลิงที่ใช้กันทั่วไปในเครนเหนือศีรษะ:

d ≥ √(T ÷ k)

• โดยที่: k = 0.06
• T = น้ำหนักบรรทุกที่ปลอดภัยต่อเชือกแต่ละเส้น (ตัน)
• d = เส้นผ่านศูนย์กลางเชือกโดยประมาณ (มม.)

พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ d² × 0.06 = T ค่ากำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางเชือกในหน่วยมิลลิเมตรคูณด้วย 0.06 จะเท่ากับความสามารถในการรับน้ำหนักที่ปลอดภัยในหน่วยตัน

ตัวอย่าง: การยกชิ้นส่วนเดียวที่มีน้ำหนัก 10 ตัน ต้องใช้ระยะ d = √(10 ÷ 0.06) = √166.7 ≈ 12.9 มม. → ปัดขึ้นเป็น 13 มม. จากชุดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางมาตรฐาน

ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางมาตรฐาน (มม.) สำหรับคลาส A: 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 20, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, 46, 48, 50, 52, 54, 56 (ขนาด 6 และ 7 มม. มีอยู่ แต่พบได้น้อยในการยกของด้วยเครน ขนาด 58 และ 60 มม. ขึ้นอยู่กับโครงสร้างเฉพาะ)

การปรับค่าสำหรับเกรดแรงดึงที่แตกต่างกัน

ค่าสัมประสิทธิ์พื้นฐาน k = 0.06 ใช้กับ 1770 MPa สำหรับแต่ละช่วงค่าประมาณ 90–100 MPa ให้ปรับค่าโดย ±0.003:

การเลื่อนชั้นเรียน: k_i = 0.06 + 0.003 × i

เคลื่อนลงตามระดับ: k_i = 0.06 – (0.003 × i + 0.001)

โดยที่ i = 0 ที่ 1770 MPa ลำดับเกรดแรงดึง: 1570 → 1670 → 1770 → 1870 → 1960 → 2160 MPa

กรณีพิเศษสำหรับแกนไฟเบอร์ 2160 MPa: ค่าที่คำนวณได้คือ 0.072 แต่ค่าสัมประสิทธิ์ที่ตรวจสอบแล้วคือ 0.073 — ให้บวกเพิ่มอีก 0.001 ข้อยกเว้นนี้ใช้เฉพาะกับเกรด 2160 เท่านั้น

ตัวอย่าง: สำหรับแกนไฟเบอร์ 1870 MPa (i = 1), k = 0.06 + 0.003 = 0.063 สำหรับน้ำหนักบรรทุก 10 ตันเท่าเดิม: d = √(10 ÷ 0.063) = √158.7 ≈ 12.6 มม. → ปัดขึ้นเป็น 13 มม.

4. การประมาณน้ำหนักเชือก

เมื่อเลือกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแล้ว ให้คำนวณน้ำหนักโดยประมาณต่อ 100 เมตร:

m_FC = 0.38 × d² (แกนไฟเบอร์, คลาส A)

m_IWRC = 0.418 × d² (แกนเหล็ก, คลาส A)

โดยที่ m คือ น้ำหนัก (กิโลกรัมต่อ 100 เมตร) และ d คือ เส้นผ่านศูนย์กลาง (มิลลิเมตร) ค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักไม่ขึ้นอยู่กับเกรดความแข็งแรงดึง

ตัวอย่าง: เชือกแกนใยขนาด 13 มม. → มวล = 0.38 × 169 = 64 กก. ต่อ 100 ม. การตกจากที่สูง 30 เมตรจะมีน้ำหนักประมาณ 19 กก.

5. การคำนวณย้อนกลับความสามารถในการรับน้ำหนักจากเชือกที่มีอยู่เดิม

เมื่อคุณพบเชือกในสถานที่ก่อสร้างที่ไม่มีข้อมูลระบุตัวตน — ไม่มีใบรับรอง ไม่มีป้าย ไม่มีเครื่องหมายใดๆ — ให้วัดเส้นผ่านศูนย์กลางจริงของเชือกและประเมินความสามารถในการรับน้ำหนักที่ปลอดภัย:

F = 0.06 × d² (ตัน, คลาส A, 1770 MPa, แกนไฟเบอร์)

ตัวอย่าง: เชือกที่พบมีขนาด 16 มม. F = 0.06 × 256 = 15.4 ตัน รับน้ำหนักปลอดภัย (โดยสมมติว่า 1770 MPa, Class A, FC) สำหรับแกนเหล็ก: คูณด้วย 1.08 → 16.6 ตัน

สำคัญ: การคำนวณย้อนกลับนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าเชือกเป็นเชือกใหม่ในสภาพที่ผลิตจากโรงงาน ไม่ได้คำนึงถึงการสึกหรอ การกัดกร่อน ลวดขาด หรือความเสียหายจากความล้า ควรทำการตรวจสอบด้วยสายตาอย่างละเอียดและตรวจสอบตามเกณฑ์การทิ้งก่อนนำเชือกที่พบมาใช้ในการยกเสมอ

6. วิธีการต่อปลายลวดสลิงของเครนเหนือศีรษะ

ภาคผนวก: ค่าสัมประสิทธิ์คลาส B (เชือกสัมผัสจุด)

สำหรับเชือกแบบจุดสัมผัสขนาด 6×19M และ 6×37M ซึ่งมีการใช้งานในการยกของด้วยเครนน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด:

ตัวอย่างสำหรับคลาส B, 1570 MPa: k = 0.053 – (0.003 × 2) = 0.047

มาตรฐานที่อ้างอิง(สอบถามเกี่ยวกับมาตรฐานเครนจีน):

• GB/T 2018-2017 — เชือกลวดเหล็กสำหรับใช้งานทั่วไป (แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้สำหรับค่าแรงดึงขาดขั้นต่ำที่แน่นอน)
• GB/T 5793-2006 — ซ็อกเก็ตลิ่มสำหรับเชือกลวด
• GB/T 5976-2006 — คลิปยึดเชือกลวด

ความแม่นยำของวิธีการ: ตรวจสอบแล้วเทียบกับตารางมาตรฐาน GB/T 2018-2017 โดยทั่วไปค่าความคลาดเคลื่อนอยู่ภายใน 2% สำหรับโครงสร้างเชือกที่ครอบคลุม นี่เป็นวิธีการปฏิบัติในภาคสนาม สำหรับข้อกำหนดทางวิศวกรรมขั้นสุดท้าย ควรตรวจสอบกับมาตรฐานฉบับเต็มเสมอ

หากคุณต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความปลอดภัยของลวดสลิงเครน คุณสามารถอ่านบทความนี้ได้: การเปลี่ยนและการติดตั้งลวดสลิงบนเครน: ข้อควรพิจารณาและเคล็ดลับสำคัญเพื่อความทนทานในระยะยาว

คริสตัล

ผู้เชี่ยวชาญด้านเครน OEM

ด้วยประสบการณ์ 8 ปีในการปรับแต่งอุปกรณ์การยก ได้ช่วยเหลือลูกค้ากว่า 10,000 รายในการตอบคำถามและข้อกังวลก่อนการขาย หากคุณมีความต้องการที่เกี่ยวข้อง โปรดติดต่อฉันได้เลย!

วอทส์แอพพ์: +86 199 1373 9708

อีเมล: krystalli@kscranegroup.com